✍️ وحید خسروی – فعال رسانه و مشاور کسبوکار
نسل ما با بحرانی بزرگ مواجه است: نمیدانیم واقعاً چه کسی هستیم. در جهانی زندگی میکنیم که همهچیز در آن حضور دارد، اما خودمان غایبیم. نوجوانی که در طول روز بیش از صد بار تصویر خویش را در صفحه گوشی میبیند، آیا واقعاً خود را میشناسد؟ پاسخ اغلب منفی است.
پلتفرمهایی همچون اینستاگرام، تلگرام، تردز و یوتیوب بخش عمدهای از ذهن و زمان جوانان ما را به خود اختصاص دادهاند. این فضا دیگر صرفاً بستری برای سرگرمی نیست؛ بلکه به زندگی دوم ما تبدیل شده است، اما بدون راهنما، بدون تربیت و بدون معنا.
پسر شانزدهسالهای با مشاهده یک کلیپ بیارزش بهسرعت احساس میکند کمتر از دیگران ارزش دارد. دختری خود را با هزار فیلتر میآراید تا شبیه «روند روز» شود. نوجوانی که عکسی از خود منتشر میکند و سپس با اضطراب تعداد «لایک»ها را دنبال میکند. همه این موارد نشانههای بحرانی پنهان به نام «بحران هویت» هستند.
ما از نوجوانان میخواهیم راه خود را بیابند؛ اما هیچکس مسیر را برای آنها هموار نکرده است. نه مدرسه، نه خانواده و نه رسانه، به آنها نگفتهاند: «کی هستی؟ چه میخواهی؟ به چه امتیازاتی میتوانی افتخار کنی؟» تنها شنیدهاند: «مواظب باش گول نخوری.»
راهکار چیست؟
باید دست از نصیحت و تهدید برداریم و بهجای ایجاد فیلتر، «فهم» بنا کنیم؛ بهجای ایجاد ترس، «اعتماد» بسازیم. لازم است در همان فضای مجازی، رسانههایی جذاب، قدرتمند، پرمحتوا و الهامبخش برای جوانان تولید کنیم. رسانههایی که صرفاً نقش معلم را ایفا نکنند، بلکه به گفتوگو و همصحبتی دعوت کنند.
این نسل زمانی گوش میدهد که احساس کند کسی از جنس او سخن میگوید. در غیر این صورت، تنها از کنار مطالب عبور خواهد کرد و به اسکرول ادامه میدهد. بیاییم در آیینه مجازی، خود واقعی را بازیابیم، نه آن را گم کنیم.
ما نسل شبکهای هستیم؛ اما هنوز میتوانیم ریشه داشته باشیم. هویت چیزی نیست که از بیرون به ما تحمیل شود؛ باید در درون خود آن را روشن کنیم. اجازه ندهیم جوان ایرانی، قهرمان زندگی خود نباشد.